آئين نامه آموزشي دوره هاي كارداني و كارشناسي

 تعاريف

در اين آئين نامه تعاريف زير پذيرفته شده است

1-  دانشگاه:

به همه دانشگاهها، مؤسسات آموزش عالي اعم از آموزشي و پژوهشي ، روزانه و شبانه، دوليتي و غير دولتي ، دانشگاه گفته مي شود.

2-  دانشكده:

دانشكده واحدي ا زيك دانشگاه است كه در رده خاصي از علوم فعاليت دارد. مانند: دانشكده عمومي دانشكده برق، دانشكده الهيات و نظاير آن.

3-  گروه آموزشي:

گروه آموزشي واحدي ا زيك دانشكده و يا يك دانشگاه است كه در يك رشته خاص يا چند رشته متجانس فعاليت دارد. مانند گروه رياضي، گروه معارف اسلامي و نظاير آن .

4-  گروه برنامه ريزي:

منظور از گزوه برنامه ريزي يكي از گروههاي نه گانه شوراي عالي برنامه ريزي است كه در زارت فرهنگ و آموزش عالي استقرار دارند.

5-  گروه آزمايشي:

منظور از گروه آزمايشي يكي از گروههاي آزمايشي سازمان سنجش آموزش كشور در امتحانات سراسري دانشگاهها است كه دراوطلبان را بر حسب رشته هاس انتخابي به گروههاي خاص تقسيم مي كند.

6-  دوره:

دوره به مدت زمان يا مجموعه فعاليتهاييگفته مي شو دكه دانشجو وارد دانشگاه شده در يك رشته خاص تحصيل كرده و در آن دشته فارغ التحصيل مي شود. ماننددوره كارداني، دوره كارشناسي و ...

7-  اداره آموزش:

منظور از اداره آموزش يك واحد اداري در يك دانشكده يا دانشگاه است كه همه امور آموزشي مربوط به دانشجويان از قبيل نام نويسي، انتخاب واحد و انجام امتحانات، جمع آموري نمرات و اعلام نتايج را بر عهده دارد.

8-  استاد:

هر فردي كه مسئوليت تدريس و اداره كلاس  را در يك درس چه بصورت نظري يا عملي و يا كارگاهي و كارآموزي بر عهده دارد استاد ناميده مي شود.

9-  رشته:

رشته يكي از شعب فرعي از گروههاي علمي (علوم پزشكي، علوم انساني، علوم پايه، فني و مهندسي، كشاورزي، هنر، تربيت معلم و علمي – كاربردي) است كه از لحاظ موضوع كاملاً مشخص و از ديگر موضوعات متمايز بوده و حداقل به يك كارايي مشخص مي انجامد. دروس مشترك در دو رشته متفاوت ، نبايد از 30 درصد كل واحدها در هر دو رشته تجاوز كند.

10- گرايش:

هر يك از شعب يك رشته كه ناظر بر يك تخصص باشد، گرايش ناميده مي شود. اختلاف دروس در دو گرايش ا زيك رشته نبايد از 7 درصد كل واحدهاي رشته كمتر و از 30% كل واحدها بيشتر باشد.

فصل اول

شرايط ورود و نام نويسي

...

لطفا دانلود فرماييد.